Voor Liberal Arts and Sciences heb ik de afgelopen periode het vak wijsgerige ethiek gevolgd. In xe9xe9n van de laatste colleges komt een tekst aan bod van Kohlberg. In de inleiding van deze tekst staat het volgende: ‘Door dit soort empirisch onderzoek naar moraal kun je je afvragen wat de status van de ethiek, bedreven door filosofen, nog is. Als we dit onderzoek volgen blijkt dat ethiek te maken heeft met ontwikkeling van een kind en dat er universeel, qua inhoud van de ethiek, niet veel over te zeggen valt.’

En dat vroeg ik me nou al die tijd ook al af….

Twee maanden lang heb ik teksten gelezen over dingen waar eigenlijk niets over te zeggen valt. Het liefst zou ik dit morgen op het tentamen gewoon opschrijven en daarna weggaan, maar daar heb ik het lef dan weer niet voor. Hoe langer ik met dat hele gefilosoof bezig ben, hoe erger ik het vind. Het klinkt allemaal zo interessant, maar het stelt werkelijk niks voor. Na 30 jaar studie ben je nog geen haar verder, omdat er altijd mensen zijn die 1000 redenen aandragen waarom jouw theorie niet klopt. En daar heb je dan je hele leven aan besteed…logisch dat veel filosofen niet de vrolijksten zijn.

Daar ben ik weer. Ik wil de draad van het schrijven weer op gaan pakken. Gewoon, omdat ik het zo leuk vind en het zo leuk is om alles later terug te lezen.
Dus, hopelijk weer wat meer blogs de komende tijd.

Even een update:
Switch is inmiddels voorbij, alweer een paar maanden. De nieuwe teams zijn al volop aan het optreden en aan dat idee ben ik intussen wel gewend geraakt. Ik studeer nu wat ik in mijn vorige blog heb aangekondigd, maar ik ga er ook weer mee stoppen. Dat heb ik in deze paar weken alweer bedacht. Wat ik dan wel ga doen? Als je het weet, mag je het me vertellen! Ik ben in ieder geval hard bezig uit te zoeken wat ik nou echt echt echt wil.
Ondertussen geniet ik wel van het leven in Utrecht, dichtbij vriend, vrienden en zussen.
Al vind ik het ook zeer fijn om na teveel weken weer even in het ouderlijk huis te zijn. Even niet koken, afwassen, stofzuigen… zelfs mijn brood is vanmiddag klaargemaakt! Welk een luxe en verwennerij:)

En nu ga ik lekker slapen.

Ik heb al veel te lang niet meer geblogd. Ongeveer 3 maanden om niet helemaal precies te zijn en in die 3 maanden is ongelooflijk veel gebeurd.
Laat ik maar eens een overzicht geven.
1. We hebben gerepeteerd voor Doorslaande Liefde, een stuk over geweld in relaties. Ik heb een heel leuke rol, waarbij ik ook mag rappen en heel cool met een camera rond mag lopen. Inmiddels hebben we dit stuk alweer 8 keer gespeeld.
2. Trainingsweek 2 is geweest en dat was goed. Wederom veel geleerd over mezelf, anderen, God etcetera.
3. Stafconferentie: met alle medewerkers van YFC 3 dagen in een klooster gezeten, in de sneeuw. Prachtig:)
4. We hebben inmiddels al 64 keer Survivors gespeeld en nu zijn we aan het repeteren voor Pasen. Stilte heet het stuk en ik ben erg benieuwd naar het resultaat.
5. Gisteren ben ik naar de open dag van de UU geweest en zeer waarschijnlijk zal ik volgend jaar gaan beginnen met de studie Liberal Arts and Sciences. Als je geen idee hebt wat dat is, dan moet je maar even op www.uu.nl kijken. Ik riep al jaren dat ik Theater-, Film- en Televisiewetenschappen zou gaan doen, maar dit jaar heeft gezorgd voor nieuwe inzichten. Ik wil me gewoon niet vastleggen op 1 ding en al helemaal nog niet nu al. Ik wil meer. Dus dan is deze studie perfect. Als je trouwens een kamer weet in Utrecht per augustus/september: ik hou me aanbevolen!
6. Last, maar zeker helemaal niet least heb ik nu alweer bijna 3 maanden een heel leuk vriendje:)

Zo.

Jarig, j-a-r-i-g.
Jarig zijn, dat is dus iets wat je bent. Vandaag ben ik jarig. Madelein is jarig. Tsja… nu ben ik dus 19. Ik ben jarig en 19. Geen idee of ik me nu ineens anders moet gaan voelen of zo, ik word er in ieder geval niet warm of koud van.
Op zich is het wel een mooi idee, elk jaar weer vieren dat je een levensjaar hebt afgesloten. Vandaag sluit ik dus mijn 18e levensjaar af. Een jaar waarin ontzettend veel is gebeurd. Zo ontzettend veel dat ik het haast onbegrijpelijk vind dat dat allemaal in 1 jaar heeft kunnen plaatsvinden. Ja, het was een roerig jaar. Heftig en mooi, alles door elkaar. 
Maar naast het feit dat ik vandaag een jaar afsluit, sta ik ook voor het begin van een nieuw jaar. Mijn 19e levensjaar. Als ik terug kijk en zie hoeveel er in 1 jaar kan gebeuren, dan ben ik erg benieuwd wat dit nieuwe levensjaar mij gaat brengen. Ik zou al enkele dingen kunnen noemen die waarschijnlijk wel gaan plaatsvinden, maar gelukkig weet je nooit hoe het leven loopt en of het dat xfcberhaupt wel doet: lopen. Misschien gaat het wel rennen of vliegen of springen of huppelen. Huppelen? Ja, dat lijkt me wel leuk. Huppelen.

*proost* opdat dit nieuwe levensjaar mij lekker mag verrassen.

De kerstrepetities zitten erop, het stuk zit erin! Gisteren hadden we onze try-out en hij ging erg goed. Het stuk is heel mooi geworden en het was ook leuk om te zien hoe de andere teams het speelden. Ik heb er nu weer superveel zin in om naar de scholen en de leeringen te gaan.
In totaal zijn we met 4 teams en spelen we Signalen 53 keer op 18 scholen en in 1 kerk. Ongeveer 10.000 leerlingen gaan de voorstelling zien. Mijn team zal 14 optredens spelen voor in totaal ongeveer 3030 leerlingen. En dat allemaal in 5 dagen. Leuke cijfers zijn dat he? 
Laat die kersttour maar komen!:)

(team Fresh!)

Een nieuw tijdperk binnen het Switchjaar is aangebroken; vandaag zijn we begonnen met de repetities voor kerst!
Ontzettend spannend allemaal: andere teams, ander stuk, andere rol, dansen, 2 nieuwe mensen, 3 weken lang geen leerlingen zien, weer geregisseerd worden, regelmaat, niet extreem vroeg je bed uit, heel de dag op de Lindenhorst… spannend, maar ook ontzettend leuk en het komt op precies het goede moment. Het moment dat ik Survivors en daarbij de rol van Suzan wel een beetje zat begin te worden, maar nog niet helemaal. 
Het stuk heet signalen en ik mag het personage met de naam Balt nieuw leven inblazen. Dit zegt jullie waarschijnlijk vrij weinig, maar aangezien ik het stuk echt niet uit kan leggen moeten jullie gewoon allemaal naar de try-out komen over 3 weken. Dusdat.

(Als je toch een beetje erg nieuwsgierig bent naar het verhaal moet je even hier kijken, daar staat een soort van samenvatting.)

(Ohja, en mijn mama is vandaag 50 geworden. En dat wilde ik gewoon even gezegd hebben:).)

…zijn op z’n kop toch net iets mooier

Laat ik maar weer eens een overzicht geven van de afgelopen week, te beginnen bij de dinsdagmiddag: een heerlijke theatermiddag gehad! We deden een soort kleine competitie met allerlei improvisatieoefeningen die lijken op die van de lama’s, oftewel theatersport. Het was vaak zwaar hilarisch en mijn team heeft uiteraard dik gewonnen (oftewel met 1 punt verschil).
Woensdag gingen we naar Alkmaar en daar hebben we een heel goede dag gehad. ‘s Ochtends verliep het allemaal vrij normaal, maar ‘s middags werd het publiek helemaal wild! Ze gingen er helemaal in op, daagden Nathalie uit en alle stemkaarten vlogen de lucht in. Echt een hilarisch gezicht:D Erg enthousiaste school.
Donderdag had ik mij onwijs verslapen, oftewel ik werd om kwart over 5 ‘s ochtends wakker. Toch gek dat je je midden in de nacht kan verslapen… We gingen die dag naar Breda en Gerben was ziek, dus Bastiaan speelde Daan. Best grappig om eens met iemand anders te spelen, dat houdt je scherp. De school was een gymnasiumschool en dat merk je aan alles. Vooral tijdens de talkshow: heel doordachte antwoorden ondersteunt met 100 argumenten. Mijn moeder kwam ook nog kijken die dag, dus dat was wel leuk:)
Gisteren waren we met ons 40e optreden OP Urk en dat was al helemaal hilarisch. De leerlingen zijn moeilijk te verstaan (ze spreken daar serieus een andere taal) en bijna alle jongens hadden zo’n gouden oorbel met een bootje eraan. Echt een heel andere wereld! En we hadden weer ontzettend veel fans, ze wilden ALLEMAAL onze handtekening…echt niet normaal. Bovendien vroegen ze om een poesje op hun handtekening, dus ik zei: ‘Huh, moet ik een poesje tekenen? Maar dat kan ik helemaal niet.’ Bleek dus dat ‘poesje’ in het Urks ‘kusje’ betekent. Madness! Ruben viel die dag in voor Gerben en dat was ook erg gezellig.

Komende week is voorlopig onze laatste Survivorsweek en dan gaan we volgende week beginnen met de repetities voor kerst. Daar heb ik echt zin in. Ben heel benieuwd naar het stuk, naar mijn team en mijn rol. En we hebben weer 3 weken een logisch ritme:) Maar eerst ga ik nog even genieten van de voorlopig laatste 5 Survivors.

Het lijkt alweer een maand geleden, maar vorige week was Simon hier in Doorn. Samen met hem en Hannah een heel gezellig en grappig dagje gehad in en om Bartimeus:)
En nu vraag je je misschien af waarom afgelopen week nou een maand leek te duren… NOU! afgelopen week hadden alle jaarvrijwilligers van YFC (dus ik ook) een trainingsweek, waarin ik zo ontzettend veel heb gedaan dat het wel een trainingsmaand lijkt.
Het was tof! Veel geleerd over mezelf, anderen, God, de bijbel, etcetera, maar ook heerlijk genoten van allerlei coole engelenacties, zelf engel zijn, mooie mensen, goede gesprekken, hilarische voorvallen, de kapel, hangen, omgekeerd verstoppertje spelen,  de ruige versie van schipper mag ik overvaren? en ga zo maar door…

Dat koetshuis…dat koetshuis in de boomgaard, daar heb ik nu al zoveel mooie herinneringen verzameld… herinneringen die ik nooit meer los wil laten, maar voor eeuwig vast wil houden!

Ik had net al mijn afwas gedaan en vond dat ik daarna wel een lekker kopje thee verdiende…

Een kwartier later staat er dan alweer een prachtige vieze mok te wachten om afgewassen te worden. Het begin van de volgende vaat is alweer gemaakt…

Heerlijk, huishouden.